Da maacht iech emol fräi!

Dat ass eng Opfuerderung, déi een zum dackste beim Dokter héiert, an den éischte Reflex ass dann : « Ganz fräi ? Och ënnen erëm ? » Wann den Dokter een da berouegt : « Neen, dat ënnescht duerft Der unhalen, » dann ass ee scho manner opgereegt.

Well ganz fräi, oder ganz plakeg mécht kee sech gär. Zemol net, wann déi aner ronderëm nach all ugedoe sinn.

Wéi wier et dann, wa mer all plakeg do sténgen, wa mer äis total géife fräi maachen. Fräi vun allen Zwäng, fräi vun all Indoktrinéierung, sief se klerikal oder institutional, fräi vun all Ënnerdréckung, sief se physesch oder psychesch, fräi vun all Diktatur a fräi vun der éiweger Angscht näischt ze kënnen oder alles falsch ze maachen.

Mir maachen äis einfach fräi an da bräuche mer kee Scanner méi a keng verstoppte Kameraen, da muss kee méi deen aneren äusspionéieren oder erpressen.

Wa jidderee plakeg do steet, da komme mer äis vir wéi am Paradäis, an da fänke mer nach eng Kéier ganz nei un. Wat gëtt dat spannend ! An deem Sënn: Da maacht iech emol fräi !

TEXT A SPILL : JEMP SCHUSTER

Dauer : 90 Minutten

Et geet. Natierlech ass net all Wuertspill äus dem Lëtzebuergeschen an d’Franséischt ze iwwersetzen, awer dat Meescht fonktionnéiert ganz gutt. De Philippe Noesen huet VULLTIME iwwersat an deelweis adaptéiert. Op Franséisch heescht et dann elo ZIZI-PAON-PAON. De Philippe Noesen spillt och selwer an enger mise en scène vum Jemp Schuster, assistéiert vun der Itoko Kagawa.

Eläuter fäi Jongen - dat neit Koméidisstéck
vun der Maacher Rhäifränsch
Text/Regie: Jemp Schuster - Musek: Georges Urwald
www.georgely.lu

Nom groussen Erfolleg vum Bistros-Koméidistéck ‚De Beschte Klupp am Land’ am Joer 2004, enger Parodie op
d’Generalversammlung vun engem ganz gewéinleche Klupp XY, bréngt d’Rhäifränsch asbl, (iwregens en alt lëtzebuergesch Wuert fir Elbling) vu Gréiwemaacher, déi sech zum Ziel gesat huet, nei lëtzebuergeschsproocheg
Musekstheaterproduktiounen ze realiséieren, hirt zweet, lëschtegt Stéck op d’Bühn. Wat e Satz. Och dës Zesummenarbecht vum Jemp Schuster (Text a Regie) an dem Georges Urwald (Musek) kënnegt eng ënnerhalsam
Geschicht mat flotter Musek un.

‚D’Elblinger’, eng Dozend jonk Borschten an zwou Dammen spillen a sangen vun der Long op d’Zong. Ënnerstetzt gi si vun
hirem kléngen, treien Bistrosorchesterchen mam Urwald um Piano, dem Feinens Luss an dem Marc Hubert op den Trombonnen, dem Thierry Konsbrück um Kontrabass an
dem Kréiesch Guy op der Batteri.

‚Eläuter Fäi Jongen’ spillt am Restaurant um Begriefniskascht vun der verstuerwener Tatta Marechen. D’Tatta Germaine mat
hire fënnef Bouwen, hire Brudder, de Monni Nick mat séngen dräi, zwee Garçon’en an d’Wirtsfra duerchstinn déi ganz normal Geschicht: De vill ze fréien Doud vun de Tatta verschafft sech nët esou einfach: wat geschitt schließlech matt der Tatta hirem Verméigen, hire Bijouen an hirem Gezei? Sou an ähnlech Wichteges diskutéiert de Mann am léiwsten um Häerepissoir. Do ass en ënnert sech ....
obwuel en ni weess, ob do nët nach een oder eent an der Toillettekabinn setzt nozelauschteren?! An daat kann onglëcklech Konsequenzen mat sech bréngen ...

Op der Bühn begéint dir d’Germaine Begma (d'Mamm) an hir fënnef Bouwen, den Yvon Streff (de Biolog), de Georges Feltes (de Patholog), de Santesch Luc (de Politolog), de Remi Turpel (den Oenolog) an de Marc Weber (de Banker), de Marc Lang (de Monni) an séng dräi Jongen, d'Kosengen
also: Serge Krier, Yves Mersch, Luss Durel. d’Marga Sertznig (d'Wiertsfra, wat soss), déi zwee Garçonen, Patrick Hierthes an de Laurent Theisen, an de Marc Schiltz, Frënd vun der Famill. Déi flott Zeechnungen së vum Michel Feinen.

D’Lidder aus dem Koméidisstéck ginn et iwregens op CD, déi dir bäi den Opféierungen an demnächst iwwert de Site fir
15 Euro kréie kënnt. Mir freeën eis.

d’rhäifränsch asbl